Ιούλιος 2026 – Δεκτή τελεσίδικα αγωγή για την απόδοση ποσού από κοινό τραπεζικό λογαριασμό
Με την υπ’ αριθμ. 2956/2026 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών έγινε δεκτή και τελεσιδίκως η αγωγή εντολέως μας, με αντικείμενο την απόδοση του ποσού που του αναλογούσε από κοινό τραπεζικό λογαριασμό, μετά από μονομερή ανάληψη του συνόλου των κατατεθειμένων χρημάτων από έτερο συνδικαιούχο.
Η υπόθεση αφορούσε κοινό τραπεζικό λογαριασμό που τηρούσαν οι γονείς με τα δύο τέκνα τους, μεταξύ των οποίων και ο εντολέας μας, στην τράπεζα «Alpha Bank Cyprus Ltd» (Alpha Bank Κύπρου). Μετά τον θάνατο του πατέρα, η αντίδικος προέβη σε ανάληψη και μεταφορά του συνόλου των χρημάτων σε προσωπικό της λογαριασμό, υπερβαίνοντας την εσωτερική συμμετοχή που της αναλογούσε. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο επίδικος λογαριασμός διέπεται από τις διατάξεις του Ν. 5638/1932 περί κοινού λογαριασμού, σύμφωνα με τις οποίες, σε περίπτωση θανάτου ενός εκ των συνδικαιούχων, η κατάθεση περιέρχεται αυτοδικαίως στους επιζώντες συνδικαιούχους, χωρίς οι κληρονόμοι του θανόντος να υπεισέρχονται στη σχετική ενοχική σχέση έναντι της τράπεζας. Επίσης, έγινε δεκτό ότι, βάσει των όρων της σύμβασης του εν λόγω τραπεζικού λογαριασμού, κάθε συνδικαιούχος είχε δικαίωμα αυτοτελούς χρήσης του λογαριασμού χωρίς τη σύμπραξη των λοιπών, δικαίωμα όμως που αφορά αποκλειστικά την εξωτερική σχέση με την τράπεζα και δεν καταλαμβάνει την εσωτερική σχέση μεταξύ των συνδικαιούχων.
Η αντίδικος ισχυρίστηκε ότι η εσωτερική σχέση ήταν χαριστική, άλλως σύμβαση δωρεάς αιτία θανάτου και προέβαλε σχετική ένσταση περί έλλειψης δικαιώματος αναγωγής, η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, καθώς δεν αποδείχθηκε από κανένα αποδεικτικό στοιχείο ότι υπήρχε τέτοια συμφωνία μεταξύ των συνδικαιούχων.
Ως εκ τούτου, και κατ’ εφαρμογή του τεκμηρίου της διάταξης του άρθρου 493 ΑΚ, το Δικαστήριο έκρινε ότι, ελλείψει διαφορετικής συμφωνίας, οι συνδικαιούχοι συμμετέχουν κατά ίσα μέρη στην εσωτερική σχέση του κοινού λογαριασμού και υποχρέωσε την αντίδικο να καταβάλει στον εντολέα μας το 1/3 του συνολικού ποσού της κατάθεσης, ήτοι το ποσό των 82.000 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής έως την ολοσχερή εξόφληση.
Ιδιαίτερο νομικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η κρίση του Δικαστηρίου ως προς το στοιχείο αλλοδαπότητας της υπόθεσης, δεδομένου ότι ο κοινός λογαριασμός τηρούνταν σε τραπεζικό ίδρυμα της Κύπρου. Το Δικαστήριο, εφαρμόζοντας τον Κανονισμό (ΕΚ) 593/2008 (Rome I), έκρινε ότι, ελλείψει επιλογής εφαρμοστέου δικαίου από τα μέρη, η σύμβαση συνδέεται στενότερα με την Ελλάδα και συνεπώς εφαρμόζεται το ελληνικό δίκαιο, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη ότι αμφότεροι οι διάδικοι ήταν Έλληνες πολίτες. Η εν λόγω απόφαση επιβεβαιώνει τη διάκριση μεταξύ της εξωτερικής σχέσης των συνδικαιούχων με την τράπεζα και της εσωτερικής σχέσης μεταξύ τους, καθώς και τη σημασία της απόδειξης ειδικής συμφωνίας όταν προβάλλονται ισχυρισμοί περί χαριστικής αιτίας ή αποκλειστικής κυριότητας επί των χρηματικών ποσών κοινού λογαριασμού.