Ιούνιος 2026 – Ακύρωση διαταγής πληρωμής ποσού άνω των 3.000.000€ για δάνειο σε ελβετικό φράγκο
Έκδοση της υπ’ αριθμ. 1005/2026 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Ειδική Διαδικασία Περιουσιακών Διαφορών) – Ακύρωση διαταγής πληρωμής ποσού 3.056.351,71€, πλέον τόκων και δικαστικής δαπάνης, λόγω έλλειψης της έγγραφης απόδειξης της απαίτησης εταιρείας διαχείρισης απαιτήσεων από τοκοχρεωλυτικό δάνειο σε ελβετικό φράγκο.
Πρόσφατα εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 1005/2026 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η ασκηθείσα από τους εντολείς μας ανακοπή κατά της σε βάρος τους εκδοθείσας υπ’ αριθμ. 8861/2025 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την προσβληθείσα διαταγή πληρωμής, οι εντολείς μας —ως πρωτοφειλέτης και εγγυητής αντιστοίχως— είχαν υποχρεωθεί να καταβάλουν, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, στην καθ’ ης εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων το ποσό των 3.056.351,71€ (αρχικώς 2.908.167,74 ελβετικών φράγκων), πλέον τόκων υπερημερίας και δικαστικής δαπάνης 46.248€. Η φερόμενη οφειλή απέρρεε από σύμβαση τοκοχρεωλυτικού δανείου ποσού 2.000.000€, που είχε χορηγηθεί το έτος 2006 από την αρχική δανείστρια τράπεζα για την αγορά επαγγελματικής στέγης και η εξυπηρέτησή του οποίου γινόταν σε ελβετικά φράγκα, ενώ η καθ’ ης ενεργούσε ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού, ειδικής διαδόχου της αρχικής πιστώτριας τράπεζας.
Ειδικότερα, το Δικαστήριο έκρινε βάσιμο τον λόγο ανακοπής μας, με τον οποίο υποστηρίζαμε ότι η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής εκδόθηκε χωρίς να αποδεικνύεται εγγράφως η απαίτηση της καθ’ ης και, κυρίως, το ύψος αυτής. Όπως δέχθηκε η απόφαση, για την έκδοση της διαταγής πληρωμής η καθ’ ης είχε προσκομίσει αντίγραφο κίνησης των τηρηθέντων δανειακών λογαριασμών μόνο για το χρονικό διάστημα από 14/01/2020 και εντεύθεν, χωρίς να προσκομίζεται η πλήρης κίνηση του λογαριασμού από την έναρξη της πίστωσης. Δεδομένου ότι η οφειλή φέρεται να είχε αναγνωριστεί εγγράφως από τους εντολείς μας ήδη από τις 29/03/2019, ενώ ο τηρηθείς λογαριασμός κατά την 14/01/2020 εκκινούσε με σημαντικό χρεωστικό υπόλοιπο, μεσολάβησε κρίσιμο χρονικό διάστημα κατά το οποίο έλαβαν χώρα χρεοπιστώσεις, για τις οποίες η καθ’ ης δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό έγγραφο. Έκρινε, επομένως, το Δικαστήριο ότι παραλείφθηκαν στοιχεία αναγκαία για την έγγραφη απόδειξη της ύπαρξης και του ύψους της απαίτησης, καταλήγοντας ότι «η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής εκδόθηκε παρά το νόμο και δη κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 623, 626 παρ. 3 και 628 ΚΠολΔ, λόγω έλλειψης της διαδικαστικής προϋπόθεσης της έγγραφης απόδειξης του οφειλόμενου από τους ανακόπτοντες ποσού». Αξιοσημείωτο είναι ότι το Δικαστήριο επιβεβαίωσε για μία ακόμη φορά την πάγια αρχή κατά την οποία η έγγραφη απόδειξη της απαίτησης συνιστά ειδική διαδικαστική προϋπόθεση για την έκδοση διαταγής πληρωμής: εάν η απαίτηση ή το ποσό της δεν αποδεικνύονται από τα επισυναπτόμενα στην αίτηση έγγραφα, ο δικαστής οφείλει, κατ’ άρθρο 628 ΚΠολΔ, να μην εκδώσει τη διαταγή· εάν δε αυτή εκδοθεί παρά την έλλειψη της προϋπόθεσης αυτής, ακυρώνεται κατόπιν ανακοπής του οφειλέτη λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου, ανεξαρτήτως της ύπαρξης και της δυνατότητας απόδειξης της απαίτησης με άλλα αποδεικτικά μέσα έστω και εκ των υστέρων. Κατόπιν τούτων, οι εντολείς μας δικαιώθηκαν πλήρως: το Δικαστήριο, κάνοντας δεκτή την ανακοπή και χωρίς να απαιτείται καν η εξέταση των λοιπών προβληθέντων λόγων αυτής, ακύρωσε την υπ’ αριθμ. 8861/2025 διαταγή πληρωμής, απαλλάσσοντας τους εντολείς μας από φερόμενη οφειλή ύψους άνω των 3.000.000€, και καταδίκασε την καθ’ ης εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων στην καταβολή των δικαστικών τους εξόδων. Η απόφαση αναδεικνύει εμφατικά τη σημασία του ελέγχου της πληρότητας των εγγράφων που προσκομίζουν οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων, ιδίως ως προς την αδιάλειπτη και πλήρη κίνηση των δανειακών λογαριασμών από την έναρξη της πίστωσης, ως αναγκαίας προϋπόθεσης για τη νόμιμη έκδοση εκτελεστού τίτλου σε βάρος δανειοληπτών.